خطبه 104 نهج البلاغه

نويسنده: Admin | تاريخ: | بازديدها: 743 داغ کن - کلوب دات کام

0

 

دانلود این مقاله

 

ومن خطبة له عليه السلام

أمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ اللهَ سُبْحَانَهُ بَعَثَ مُحَمَّداً صلى الله عليه وآله ، وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنَ الْعَرَبِ يَقْرَأُ كِتَاباً، وَلاَ يَدَّعِي نُبُوَّةً وَلاَ وَحْياً، فَقَاتَلَ بِمَنْ أطَاعَهُ مَنْ عَصَاهُ، يَسُوقُهُم إِلَى مَنْجَاتِهِمْ، وَيُبَادِرُ بِهِمُ السَّاعَةَ أَنْ تَنْزِلَ بِهِمْ، يَحْسَرُ الْحَسَيرُ وَيَقِفُ الْكَسِيرُّچ فَيُقِيمُ عَلَيْهِ حَتَّى يُلْحِقَهُ غَايَتَهُ، إِلاَّ هَالِكاً لاَ خَيْرَ فِيهِ،

حَتَّى أَرَاهُمْ مَنْجَاتَهُمْ وَبَوَّأَهُمْ مَحَلَّتَهُمْ، فَاسْتَدَارَتْ رَحَاهُمْ وَاسْتَقَامَتْ قَنَاتُهُمْ

وَايْمُ اللهِ، لَقَدْ كُنْتُ مِنْ سَاقَتِهَا حَتَّى تَوَلَّتْ بِحَذَافِيرِهَا، وَاسْتَوْسَقَتْ فِي قِيَادِهَا، مَا ضَعُفْتُ، وَلاَ جَبُنْتُ، وَلاَ خُنْتُ، حَتَّى أُخْرِجَ الْحَقَّ مِنْ خَاصِرَتِهِ!

وقد تقدم مختار هذه الخطبة، إلاّ أنني وجدتها في هذه الرواية على خلاف ما سبق من زيادة ونقصان، فأوجبت الحال إثباتها ثانية.

 

 

 

 

 

از خطبه‏هائى است كه امام(ع)ايراد فرموده‏اما بعد خداوند محمد(ص)را مبعوث ساخت،در حاليكه هيچ كس از عرب كتاب‏آسمانى نداشت و ادعاى نبوت و وحى نمى‏نمود [1]او با يارانش به مبارزه با مخالفان‏پرداخت،تا آنان را به سر منزل نجات سوق دهد،و پيش از آنكه مرگشان فرا رسد درآمادگى آنان مبادرت ورزد،ببركت وجود او ناتوانان و خستگان توان مى‏يابند،وشكسته حالان بر سرپا مى‏ايستند،تا آنان را به منزل مقصود برساند،جز گمراهان غير قابل‏هدايت(و اينكار را همچنان ادامه داد)تا وسيله نجاتشان را به آنها نشان داد،و در محل‏مناسبشان جايگزين ساخت،آسياى زندگى آنها بگردش در آمد،و نيزه آنها صاف شد(هم وضع دينى و اقتصادى آنها روبراه شد و هم نيروى نظامى آنها قوى).

به خدا سوگند من دنبال اين لشكر بودم و آنها را به پيشروى وا ميداشتم تا باطل بكلى‏عقب نشينى كرد،و همه تحت رهبرى اسلام در آمدند،در اين راه هرگز ناتوان نشدم و ترس‏مرا احاطه نكرد و خيانت ننمودم،و سستى در من راه نيافت.

به خدا سوگند(هم اكنون نيز در اين راه مى‏روم)و شكم باطل را مى‏شكافم تا حق رااز درون آن خارج سازم.شريف رضى مى‏گويد:

جملات برگزيده اين خطبه را پيشتر(در خطبه‏33) نيز آورديم جز اينكه من آن را دراين روايت‏با كمى اختلاف يافتم لذا آن را بار ديگر در اينجا آوردم.

 

 

توضيح:

[1]اگر كسى بگويد:چگونه امام(ع)مى‏فرمايد:در عرب پيامبرى وجودنداشت‏با اينكه‏«هود»، «صالح‏»و«شعيب‏»عرب بودند.؟

پاسخ آن اين است كه:اين پيامبران در زمانهاى بسيار قديم بودند،ومنظور امام اين است كه در عصر جاهليت و قبل از پيامبر(ص)پيامبرى در عرب‏وجود نداشت(شرح ابن ابى الحديد جلد7 صفحه 114) 

موضوعات: مطالب میهمان » متن نهج البلاغه با ترجمه

بازدید کننده عزیز, شما هنوز به عضویت سایت در نیامده اید.
پیشنهاد می کنم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید.

ارسال نظر

نام:*
ايميل:*
متن پیام:
کد را وارد کنید: *